غزل ۱۷۲ - چارهٔ عشق تو نداند کس

چارهٔ عشق تو نداند کس
نامهٔ وصل تو نخواند کس ۱

نقش هجران تو که مالد باز
تو توانی اگر تواند کس ۲

در رکابت فلک فرو ماند
هم‌عنانی چگونه راند کس ۳

به غمی چون دل بنستانی
از تو انصاف چون ستاند کس ۴

از تو هرچم بتر به روی رسید
خود به روی کس این رساند کس ۵

هم برین دل اگر بخواهی ماند
تا نه بس در جهان نماند کس ۶