هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از غلام خود میخواهد که باده بنوشد و از غم و اندوه روزگار بگریزد. او از غلام میخواهد که با او همراه شود و از پرهیز و دوری از شراب دست بردارد. شاعر به غلام توصیه میکند که در پناه باده آرامش یابد و از غمهای دنیا فاصله بگیرد.
رده سنی:
18+
این متن به دلیل اشاره به مصرف شراب و مفاهیم عرفانی مرتبط با آن، مناسب برای مخاطبان بالغ است. همچنین، درک عمیقتر مفاهیم عرفانی و فلسفی موجود در متن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
غزل ۱۷۹ - ساقی اندر خواب شد خیز ای غلام
ساقی اندر خواب شد خیز ای غلام
باده را در جام جان ریز ای غلام ۱
با حریف جنس درساز ای پسر
در شراب لعل آویز ای غلام ۲
چند گویی مست گشتم می بنه
وقت مستی نیست مستیز ای غلام ۳
چند پرهیزی از این پرهیز چند
از چنین پرهیز پرهیز ای غلام ۴
بیش از این بدخوبی و تندی مکن
ساعتی با ما بیاویز ای غلام ۵
در پناه باده شو چون انوری
وز غم ایام بگریز ای غلام ۶
باده را در جام جان ریز ای غلام ۱
با حریف جنس درساز ای پسر
در شراب لعل آویز ای غلام ۲
چند گویی مست گشتم می بنه
وقت مستی نیست مستیز ای غلام ۳
چند پرهیزی از این پرهیز چند
از چنین پرهیز پرهیز ای غلام ۴
بیش از این بدخوبی و تندی مکن
ساعتی با ما بیاویز ای غلام ۵
در پناه باده شو چون انوری
وز غم ایام بگریز ای غلام ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۷۸ - کرا در شهر برگویم غم دل
گوهر بعدی:غزل ۱۸۰ - مست از درم درآمد دوش آن مه تمام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
