غزل ۱۹۸ - بیا که با سر زلف تو کارها دارم

بیا که با سر زلف تو کارها دارم
ز عشق روی تو در سر خمارها دارم ۱

بیا که چون تو بیایی به وقت دیدن تو
ز دیدگان قدمت را نثارها دارم ۲

بیا که بی‌رخ گلرنگ و زلف گل بویت
شکسته در دل و در دیده خارها دارم ۳

بیا که در پس زانو ز چند روز فراق
هزار ساله فزون انتظارها دارم ۴

چو آمدی مرو از نزد من که در همه عمر
به بوسه با لب لعلت شمارها دارم ۵

نه جور بخت من و روزگار محنت تو
ذخیره‌های بسی روزگارها دارم ۶

مرا ز یاد مبر آن مبین که در رخ و چشم
ز گوش و گردن تو یادگارها دارم ۷

خطاست اینکه همی گویم این طمع نکنم
که دست‌برد طمع چند بارها دارم ۸

قرارهای مرا با تو رنگ و بویی نیست
که با زمانهٔ اینها قرارها دارم ۹

زکار خویش تعجب همی کنم یارب
چو ناردان فروبسته کارها دارم ۱۰