غزل ۱۹۹ - تا به کوی تو رهگذر دارم

تا به کوی تو رهگذر دارم
کس نداند که من چه سر دارم ۱

دل ربودی و قصد جان کردی
رسم و آیین تو ز بر دارم ۲

داستانی ز غصهٔ همه سال
قصهٔ عمر جان شکر دارم ۳

جز غم عاشقی ز بی سیمی
صد هزاران غم دگر دارم ۴

عهد و پیمان شکسته‌ای بر هم
سر برآورده‌ای خبر دارم ۵

هر غمی کز تو باشدم حقا
ای دو دیده به دیده بردارم ۶