غزل ۲۱۸ - جانا ز غم عشق تو امروز چنانم

جانا ز غم عشق تو امروز چنانم
کاندر خم زلف تو توان کرد نهانم ۱

بر چهره عیان گشت به یکبار ضمیرم
وز دیده نهان کرد به یکبار نشانم ۲

زین بیش ممان در غم خویشم که از این پس
دانی که اگر بی‌تو بمانم بنمانم ۳

از دست فراقت اگرم دست نگیری
زودا که فراق تو برد دست به جانم ۴

هرچند که اندیشه کنم تا غرض تو
از کشتن من چیست همی هیچ ندانم ۵