هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از زبان عاشقی بیان میشود که از بیتوجهی معشوق خود رنج میبرد. او از رفتارهای معشوق که گاهی آتش به خرمن وجودش میزند و گاهی با نگاههای تیرگونهاش او را میآزارد، شکایت میکند. عاشق در نهایت اظهار میکند که حاضر است بوسهای بر پای معشوق بزند و مدتی آن را بر سر خود بزند.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات و تشبیهات به کار رفته در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه احساسی دارند تا به درستی درک شوند.
غزل ۳۰۵ - گرد ماه از مشک خرمن میزنی
گرد ماه از مشک خرمن میزنی
واتش اندر خرمن من میزنی ۱
پردهٔ شب را بدین دوری چرا
بر فراز روز روشن میزنی ۲
من ز سودای تو بر سر میزنم
تو نشسته فارغ و تن میزنی ۳
ای ببردستی بطراری ز من
من ندانستم که این فن میزنی ۴
آستین بشکردهای بر کشتنم
طبل خود در زیر دامن میزنی ۵
تیر مژگان را بگو آهستهتر
کو نه اندر روی دشمن میزنی ۶
بوسهای من بر کف پایت دهم
مدتی آن بر سر من میزنی ۷
واتش اندر خرمن من میزنی ۱
پردهٔ شب را بدین دوری چرا
بر فراز روز روشن میزنی ۲
من ز سودای تو بر سر میزنم
تو نشسته فارغ و تن میزنی ۳
ای ببردستی بطراری ز من
من ندانستم که این فن میزنی ۴
آستین بشکردهای بر کشتنم
طبل خود در زیر دامن میزنی ۵
تیر مژگان را بگو آهستهتر
کو نه اندر روی دشمن میزنی ۶
بوسهای من بر کف پایت دهم
مدتی آن بر سر من میزنی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۲۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۰۴ - ای غایت عیش این جهانی
گوهر بعدی:غزل ۳۰۶ - دلم بردی و برگشتی زهی دلدار بیمعنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
