هوش مصنوعی:
این متن بیانگر احساسات شاعر نسبت به رفتار متناقض و ناعادلانهای است که از سوی فردی که قبلاً خوب و نیکو بوده، تجربه میکند. شاعر از تغییر رفتار این فرد از نیکویی به بدخویی و دشمنی شکایت میکند و از این که چرا این فرد دیگر با او سخن نمیگوید و بهانههای مختلف میآورد، اظهار ناراحتی میکند.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عاطفی و احساسی پیچیدهای است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم شعری کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۳۲۰ - ای خوبتر ز خوبی نیکوتر از نکویی
ای خوبتر ز خوبی نیکوتر از نکویی
بدخو چرا شدستی آخر مرا نگویی ۱
در نیکویی تمامی در بدخویی بغایت
یارب چه چشم زخمست خوبیت را نکویی ۲
گه دوستی نمایی گه دشمنی فزایی
بیگانه آشنایی بدخوی خوبرویی ۳
گیرم که برگرفتی دست عنایت از من
هر ساعتی بخونم دست جفا چه شویی ۴
جرمم نهی و گویی دارم هزار دیگر
ای زودسیر دیرست تا تو بهانهجویی ۵
بدخو چرا شدستی آخر مرا نگویی ۱
در نیکویی تمامی در بدخویی بغایت
یارب چه چشم زخمست خوبیت را نکویی ۲
گه دوستی نمایی گه دشمنی فزایی
بیگانه آشنایی بدخوی خوبرویی ۳
گیرم که برگرفتی دست عنایت از من
هر ساعتی بخونم دست جفا چه شویی ۴
جرمم نهی و گویی دارم هزار دیگر
ای زودسیر دیرست تا تو بهانهجویی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۶۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۹ - ای روی تو آیت نکویی
گوهر بعدی:غزل ۳۲۱ - قرطه بگشای و زمانی بنشین بیش مگوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
