بخش ۸ - چو نامه بر کید هندی رسید

چو نامه بر کید هندی رسید
فرستادهٔ پادشا را بدید ۱

فراوانش بستود و بنواختش
به نیکی بر خویش بنشاختش ۲

بدو گفت شادم ز فرمان اوی
زمانی نگردم ز پیمان اوی ۳

ولیکن برین گونه ناساخته
بیایم دمان گردن افراخته ۴

نباشد پسند جهان‌آفرین
نه نزدیک آن پادشاه زمین ۵

هم‌انگه بفرمود تا شد دبیر
قلم خواست هندی و چینی حریر ۶

مران نامه را زود پاسخ نوشت
بیاراست بر سان باغ بهشت ۷

نخست آفرین کرد بر کردگار
خداوند پیروز و به روزگار ۸

خداوند بخشنده و دادگر
خداوند مردی و هوش و هنر ۹

دگر گفت کز نامور پادشا
نپیچد سر مردم پارسا ۱۰

نشاید که داریم چیزی دریغ
ز دارندهٔ لشکر و تاج و تیغ ۱۱

مرا چار چیزست کاندر جهان
کسی را نبود آشکار و نهان ۱۲

نباشد کسی را پس از من به نیز
بدین گونه اندر جهان چار چیز ۱۳

فرستم چو فرمان دهد پیش اوی
ازان تازه گردد دل و کیش اوی ۱۴

ازان پس چو فرمایدم شهریار
بیایم پرستش کنم بنده‌وار ۱۵