غزل ۱۰ - در چرخ کن چو عیسی زین جا رخ طلب را

در چرخ کن چو عیسی زین جا رخ طلب را
و آنجا درست گردان پیوند ابن و اب را ۱

گویا شود پیاپی با دل مسیح جانت
چون مریم ار ببندی روزی دو کام و لب را ۲

با چشم تو چو گردی رطل‌اللسان به یادش
از چوب خشک برخود ریزان کنی رطب را ۳

خواهی که جاودانت باشد تصرف اینجا
از خویشتن جدا دار این شهوت و غضب را ۴

داری دلی چو کعبه و ز جهل و از ضلالت
در کعبه می‌گذاری بوجهل و بولهب را ۵

ای تن، چو دل به خوبان دادی و من نگفتم
بر ماهتاب خواهی افکند این قصب را ۶

دل رای حقه بازی زد بر دهان تنگش
ما عرضه بر که داریم این عشق بوالعجب را؟ ۷

گفتم: مگر به پایان آید شب فراقش
در شهر عاشقان خود پایان نبود شب را ۸

ای اوحدی، چو رویش دیدی بلا همی‌کش
چون انگبین تو خوردی تاوان نبود تب را ۹