هوش مصنوعی: شاعر در این متن از عشق و وابستگی شدید خود به معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که حتی اگر این عشق باعث رنج او شود، نمی‌تواند از معشوق جدا شود. او از بی‌وفایی معشوق شکایت دارد و می‌گوید که اگر از خوی و رفتار معشوق آگاه بود، از بی‌وفایی او تعجب نمی‌کرد. شاعر همچنین از تلاش معشوق برای دوری و بی‌اعتنایی شکایت می‌کند و می‌گوید که این رفتارها باعث شده است که او نتواند از معشوق دور شود و حتی به پارسایی و رهایی از این عشق فکر کند.
رده سنی: 16+ این متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعاتی مانند رنج عشق و بی‌وفایی نیاز به بلوغ عاطفی و تجربه‌ی بیشتری دارد تا به درستی درک شود.

غزل ۴۲ - مرادم ار چه نخواهد روا شدن ز شما

مرادم ار چه نخواهد روا شدن ز شما
به فال نیک ندارم جدا شدن ز شما ۱

مگر اجل برهاند مرا ز عشق، ارنه
به زندگی نتوانم رها شدن ز شما ۲

اگر ز خوی شما داشتی خبر دل من
عجب نداشتمی بی‌وفا شدن ز شما ۳

ازین صفت که بی‌یگانگی همی کوشید
کرا بود طمع آشنا شدن ز شما؟ ۴

دلم بدین صفت ار پایمال غصه شود
گریختن زمن و در قفا شدن ز شما ۵

غم شما گر ازین سان کشد گریبانم
چه پیرهن که بخواهد قبا شدن ز شما ۶

به اوحدی طمع پارسا شدن می‌کنید
که بعد ازین نتوان پارسا شدن ز شما ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۵۴۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۱ - ای پرتو روح‌القدس تابان ز رخسار شما
گوهر بعدی:غزل ۴۳ - پرده بر انداخت ز رخ یار نهان گشتهٔ ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.