هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از زیباییهای طبیعت و عشق سخن میگوید. او از گل، سبزه، باغ و عشق به عنوان نمادهایی از زیبایی و معنویت یاد میکند و در نهایت به مقایسهای بین این زیباییها و رخسار معشوق میپردازد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق و استعاری است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادها و مفاهیم عرفانی و عاشقانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
غزل ۱۰۲ - انجمن شهر ملای گلست
انجمن شهر ملای گلست
باده بیاور، که صلای گلست ۱
نالهٔ مرغان سحرخوان به صبح
از سر عشقت، نه برای گلست ۲
بر رخ خوبان جهان خط کشید
سبزه، که خاک کف پای گلست ۳
باغ، که او خاک معنبر کند
سنبل او خواجه سرای گلست ۴
پیرهن یوسف مصری، که شهر
پرصفت اوست، قبای گلست ۵
سر به در دوست نهادند خلق
در همه سرها چو هوای گلست ۶
اوحدی، اینها همه گفتی، ولی
با رخ آن ماه چه جای گلست؟ ۷
باده بیاور، که صلای گلست ۱
نالهٔ مرغان سحرخوان به صبح
از سر عشقت، نه برای گلست ۲
بر رخ خوبان جهان خط کشید
سبزه، که خاک کف پای گلست ۳
باغ، که او خاک معنبر کند
سنبل او خواجه سرای گلست ۴
پیرهن یوسف مصری، که شهر
پرصفت اوست، قبای گلست ۵
سر به در دوست نهادند خلق
در همه سرها چو هوای گلست ۶
اوحدی، اینها همه گفتی، ولی
با رخ آن ماه چه جای گلست؟ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۰۱ - هم ز وصف لبت زبان خجلست
گوهر بعدی:غزل ۱۰۳ - از جام عشق بین همه باغ و بهار مست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
