غزل ۳۳۲ - سر دردم بر طبیب آسان نبود

سر دردم بر طبیب آسان نبود
گفت: تب داری، غلط کرد، آن نبود ۱

نوش دارو داد و آن سودی نداشت
گل شکر فرمود و آن درمان نبود ۲

بر طبیبم سوز دل پوشیده ماند
ورنه اشک دیده‌ام پنهان نبود ۳

من بکوشیدم که: گویم حال خویش
دل به دست و نطق در فرمان نبود ۴

عشق را هم عاشقی داند که: چیست؟
عشق دانستن چنین آسان نبود ۵

از دلیل این درد را نتوان شناخت
در کتاب این نکته را برهان نبود ۶

گر چه آهم برده بود از چهره رنگ
اشک چشمم کمتر از باران نبود ۷

جان به یاد دوست می‌رفت از تنم
این چنین جان دادنی ارزان نبود ۸

از فراق اندیشه‌ای می‌کرد دل
ورنه، بالله، کم سخن در جان نبود ۹

ای که گفتی: چاره می‌دانم ترا
اوحدی نیز این چنین نادان نبود ۱۰

چارهٔ من وصل بود، اما چه سود؟
کان ستمگر بر سر پیمان نبود ۱۱