غزل ۳۳۱ - میان ما و تو دوری به اختیار نبود

میان ما و تو دوری به اختیار نبود
مرا زمان فراق تو در شمار نبود ۱

گذار بود مرا با تو هر دمی ز هوس
به منزلی، که هوا را در آن گذار نبود ۲

حدیث گفتن و اندیشه از رقیبی نه
بهم رسیدن و تشویش انتظار نبود ۳

به چند گونه مرا از تو بوسه بود و کنار
که هیچ گونه ترا از برم کنار نبود ۴

کنون ز هجر به روزی فتاده‌ام، که درو
گمان می‌برم که خود آن روز و روزگار نبود ۵

هزار یار فزون داشتم، که هیچ مدد
ز هیچ یار ندیدم، چو بخت یار نبود ۶

نظر به کار دل او حدیث بود ولی
چه سود از آن؟ چو دل ساده مرد کار نبود ۷