هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از تجربههای عاشقانه و مستی خود سخن میگوید. او از نوشیدن باده عشق، مستی، و رویارویی با زاهدان و رقیبان میگوید. همچنین، از عشق شدید و جوشش درونی خود سخن میراند و از دیگران میخواهد که به او پند ندهند.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مستی و نوشیدن باده ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
غزل ۴۹۶ - من بادهٔ عشق نوش کردم
من بادهٔ عشق نوش کردم
چون مست شدم خروش کردم ۱
هر عربدهای که باده انگیخت
با زاهد خرقهپوش کردم ۲
هر کس که زما و من سخن گفت
او را به دو می خموش کردم ۳
چون هوش برفت از رقیبان
این بار حدیث هوش کردم ۴
پندم مده، ای رفیق، بسیار
انگار که: پند گوش کردم ۵
بگذار، که من نماز خود را
در خانهٔ می فروش کردم ۶
بر آتش عشق اوحدی را
امروز تمام جوش کردم ۷
چون مست شدم خروش کردم ۱
هر عربدهای که باده انگیخت
با زاهد خرقهپوش کردم ۲
هر کس که زما و من سخن گفت
او را به دو می خموش کردم ۳
چون هوش برفت از رقیبان
این بار حدیث هوش کردم ۴
پندم مده، ای رفیق، بسیار
انگار که: پند گوش کردم ۵
بگذار، که من نماز خود را
در خانهٔ می فروش کردم ۶
بر آتش عشق اوحدی را
امروز تمام جوش کردم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۱۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۹۵ - هر چند به کوی او دیرست که پی بردم
گوهر بعدی:غزل ۴۹۷ - ز عشقت روز اول من به شهر اندر ندی کردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.