غزل ۵۷۲ - زلف تو اگر به تاب می‌بینم

زلف تو اگر به تاب می‌بینم
دل ز آتش غم کباب می‌بینم ۱

این جور، که بر دلم پسندیدی
ظلمیست که بر خراب می‌بینم ۲

در دیدهٔ‌خود خیال رخسارت
چون عکس قمر در آب می‌بینم ۳

این شیوهٔ چشمهای بی‌خوابت
گویی که: مگر به خواب می‌بینم ۴

روی تو کشد مرا و این معنی
از دور چو آفتاب می‌بینم ۵

هجر تو و مرگ اوحدی را من
«من ذلک» یک حساب می‌بینم ۶

هر چیز که آن خطاست در عالم
چون از تو بود، صواب می‌بینم ۷