غزل ۶۲۶ - دوستی با دشمنان ما مکن

دوستی با دشمنان ما مکن
سود ایشان و زیان ما مکن ۱

خون من خوردی، دلم را غم بخور
دل ببری،قصد جان ما مکن ۲

چون میانت خون ما ریزد، کمر
گو: فضولی در میان ما مکن ۳

از لب خود کان دشمن بر میار
زهر قاتل در دهان ما مکن ۴

ای که میرانی به دشنامم ز در
جز به شمشیر امتحان ما مکن ۵

گر نبیند چشم ما جز روی تو
گوش بر آه و فغان ما مکن ۶

راز عشقت گر بگویم آشکار
داروی درد نهان ما مکن ۷

گر نمیرد اوحدی پیشت روان
هیچ رحمت بر روان ما مکن ۸