غزل ۶۲۸ - باغ جهان روی تست، رای گلستان مکن

باغ جهان روی تست، رای گلستان مکن
طیرهٔ سنبل مخواه، طره پریشان مکن ۱

گر چه به حکم توایم، بر جگر ریش ما
زخم، که شاید،مزن، جور، که بتوان، مکن ۲

رای که بود؟ اینکه تو: عاشق بیچاره را
دم بدم از درد خود می‌کش و درمان مکن ۳

چونکه به فرمان تست این دل مسکین که گفت:
کاندل چون سنگ را هیچ به فرمان مکن ۴

جان و تن ما تراست، دیده و دل نیز هم
قصد دل و دیده و قصد تن و جان مکن ۵

با همه شکر، که هست در لب شیرین تو
این نمکم هر زمان بر دل بریان مکن ۶

اوحدی، ار می‌نهی دل به رخ آن نگار
تن به غریبی بنه، یاد صفاهان مکن ۷