غزل ۶۴۱ - نگارا، چرا شدی نهان از نهان من؟

نگارا، چرا شدی نهان از نهان من؟
چه کردم که گشته‌ای جهان از جهان من ۱

به کینم مخای لب، چو آنم که پیش ازین
همی بر نداشتی دهان از دهان من ۲

چو من پر شدم ز تو، ز من پر شد این جهان
به نوعی که تنگ شد مکان از مکان من ۳

چنان در تو گم شدم که: گر جویدم کسی
نیابد به عمرها نشان از نشان من ۴

چو سرمایهٔ دکان مرا در سر تو شد
چرا دور می‌کنی دکان از دکان من؟ ۵

به گوشت همی رسد که: من می‌کنم زیان
ولی در تو کی رسد زیان از زیان من؟ ۶

مرا در دل آتشیست نهفته ز هجر تو
که بر می‌کند کنون زبان از زبان من ۷

چو شد در دلم پدید خبرها، که می‌شنید
خبرها بسی بود عیان از عیان من ۸

بسی فتنها که گشت پدید از جمال تو
بسی فیضها که شد روان از روان من ۹

مرا در زمین مجوی، مرا از زمان مپرس
که غیرت برد همی زمان از زمان من ۱۰

بخوانند سالها،درین وجد و حالها
سخن کاوحدی کند بیان از بیان من ۱۱