هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و پر از احساس است که در آن شاعر از معشوق خود با استفاده از تصاویر و استعارات زیبا مانند گل، بلبل، ماه و شکر تعریف می‌کند. شاعر از عشق و اشتیاق خود به معشوق و حسرت دوری از او سخن می‌گوید و از زیبایی‌های معشوق مانند دهان و زلف او تمجید می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارات و تصاویر پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه ادبی دارد.

غزل ۶۷۰ - ای خرمن گل خوشه‌چین پیش تن و اندام تو

ای خرمن گل خوشه‌چین پیش تن و اندام تو
بلبل نخواند، وصف گل تا من نگویم نام تو ۱

بر بام رو تا خلق را در تیره شب روشن شود
ماهی ز طاق آسمان،ماهی ز طرف بام تو ۲

یک بوسه در ده زان دهن وانگه بریز این خون من
تا در دمی حاصل شود هم کام من، هم کام تو ۳

مثل دهانت شکری در مصر نتوان یافتن
ای مصر زیبایی نهان در زلف همچون شام تو ۴

دیشب سلامی کرده‌ای، چون قدر آن نشناختم
امروز خود را می‌کشم در حسرت دشنام تو ۵

نشگفت از آه سرد من وز رنگ و روی زرد من
ای جان غم پرورد من پروردهٔ انعام تو ۶

از سیم خالی می‌کنی وز مشک خالی می‌زنی
این دامها چند افگنی؟ ای اوحدی در دام تو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۵۳۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۶۹ - ترا گزید دل من،مرا گزید غم تو
گوهر بعدی:غزل ۶۷۱ - ای رشک گل تازه رخ چون سمن تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.