غزل ۸۷۷ - هرگزت عادت نبود این بی‌وفایی

هرگزت عادت نبود این بی‌وفایی
غیر ازین نوبت که در پیوند مایی ۱

من هم اول روز دانستم که بر من
زود پیوندی، ولی دیری نپایی ۲

میکنم یادت بهر جایی که هستم
گر چه خود هرگز نمیگویی: کجایی؟ ۳

رخ نمودن را نشانی نیست پیدا
نقد می‌بینم که رنجی می‌نمایی ۴

گر نپرسی حال من عیبی نباشد
کین شکستن خود نیرزد مومیایی ۵

چشم ما را روشنی از تست و بی‌تو
هرگزش ممکن نباشد روشنایی ۶

اوحدی بیگانه بود از آستانت
ورنه با هر کس که دیدم آشنایی ۷