هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که در آن شاعر به وحدت وجود و ارتباط انسان با خدا اشاره می‌کند. شاعر بیان می‌کند که همه چیز در جهان بازتابی از ذات الهی است و انسان در حقیقت، تجلی خداوند است. او همچنین بر این نکته تأکید می‌کند که درمان دردها و نیازهای انسان در درون خود اوست و نیازی به جستجوی خارجی نیست.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم انتزاعی دارد. بنابراین، برای مخاطبان نوجوان و بزرگسال مناسب است.

غزل ۸۸۴ - خانهٔ تحقیق را ماه شبستان تویی

خانهٔ تحقیق را ماه شبستان تویی
انفس و آفاق را میوهٔ بستان تویی ۱

از ره صورت ترا آدم خاکیست نام
چونکه به معنی رسی صورت رحمان تویی ۲

مهد سلیمان کشید باد به تاثیر مهر
مهد سلیمان بهل، مهر سلیمان تویی ۳

داروی دردی که هست از در غیری مخواه
درد دل خویش را دارو و درمان تویی ۴

در کرم‌آباد جود بر سر خوان وجود
اول نعمت تراست آخر مهمان تویی ۵

آنکه سخن زاد ازو نی سخن آباد ازو
روی سخن در تو کرد زانکه سخندان تویی ۶

دوش طلب گار دوست گشتم و گفت: اوحدی
کانچه طلب میکنی دور مرو، کان تویی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۶۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۸۸۳ - گفتم: از عشق توسرگشته چو گویم، تو چه گویی؟
گوهر بعدی:غزل ۸۸۵ - مشتاق آن نگارم آیا کجاست گویی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.