در ترتیب منزل و اساس آن

پادشاهان که گنج پردازند
رسم باشد که شهر و ده سازند ۱

زانکه در کردن عمارت عام
هم مثوبات باشد و هم نام ۲

گر چه بعضی ز مال کاست شود
کار بسیار خلق راست شود ۳

هر کرا رای شهر ساختنست
اولین شرط مال باختنست ۴

وانگهی کردن اختیاری نیک
پس بنا کردن حصاری نیک ۵

گر بود مشرق و شمالش باز
با جنوب گرفته مال مباز ۶

حفر کاریز و جویها مقدور
برف نزدیک و گرمسیر نه دور ۷

نمک و هیزم و گچ و گل سر
بیشه و کوه و راه اشتر و خر ۸

جای نخجیر و رودخانهٔ آب
خیل و صحرا نشینش از هر باب ۹

ور دهی نیز را اساس نهند
عاقلان هم برین قیاس نهند ۱۰

بر زمینی که آب خیز بود
کوه را حاجت گریز بود ۱۱

آب شیرین به جوی و خاک درست
جای کشت و برو رعیت چست ۱۲

شهر نزدیک و شیخ دانشمند
آب گیر و صطرخ باشد و بند ۱۳

خندق و سور بهر تیرزنان
چشمه نزدیک بهر پیرزنان ۱۴

بر بلندی و دور از آفت سیل
وز گذار چریک یافته میل ۱۵

ور کنی خانه‌ای اساس ببین
جایگاهی بلند و رست و امین ۱۶

راه آب و زمین و بستان نیز
جای برف افگن زمستان نیز ۱۷

مطرح خاک و محرز غله
کاه و اصطبل، ارت بود گله ۱۸

همه نزدیک بایدش ناچار
آب و حمام و مسجد و بازار ۱۹

ور نداری، که خانه سازی، زر
رخت در کوچهٔ کریمان بر ۲۰