در تربیت اولاد

شرم دار، ای پدر، ز فرزندان
ناپسندیده هیچ مپسند آن ۱

با پسر قول زشت و فحش مگوی
تا نگردد لئیم و فاحشه گوی ۲

تو بدارش به گفتها آزرم
تا بدارد ز کرده‌های تو شرم ۳

بچهٔ خویش را به ناز مدار
نظرش هم ز کار باز مدار ۴

چون به خواری برآید و سختی
نکشد محنت و زبون بختی ۵

کارش آموز، تا شود بنده
جور کن، تا شود سر افگنده ۶

مدهش دل، که پهلوان گردد
تو شوی پیر و او جوان گردد ۷

گر کمانش خری، چو تیر شود
ور کمر یافت، خود اسیر شود ۸

ننشیند، سفر کند ز برت
بگدازد ز هجر خود جگرت ۹

هر دم آید به روی او خطری
هر زمان آورند ازو خبری ۱۰

مادر از اشتیاق او میرد
پدر اندر فراق او میرد ۱۱

چون هوس کرد پنجه و کشتیش
گر اجازت دهی همی کشتیش ۱۲

یا به جنگیش برند و سر بدهد
یا شود دزد مال و زر بنهد ۱۳

گر چه فرزند کشتهٔ تو بود
این بلا دست‌رشتهٔ تو بود ۱۴