هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مفاهیمی مانند عشق الهی، فقر معنوی، وصف معشوق، و انتظار برای وصال سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های زیبا، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند و از دنیای مادی فراتر می‌رود تا به حقیقت عشق برسد.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اصطلاحات به کار رفته ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

غزل ۲۶ - اگر در جلوه میری سمند باد جولان را

اگر در جلوه میری سمند باد جولان را
بفرما تا فرو روبم به مژگان خاک میدان را

مکن عیب تهی دستان که در بازار سرمستان
گدا باشد که بفروشد به جامی ملک سلطان را

چرا از کعبه برگردم که گر خاری بود در ره
برآرم آه و در یکدم بسوزانم مغیلان را

اگر همچون خضر خواهی که دایم زنده‌دل باشی
روان در پای جانان ریز اگر دستت دهد جان را

به فردوسم مکن دعوت که بی آن حور مه پیکر
کسی کو آدمی باشد نخواهد باغ رضوان را

به بوی لعل میگونش به ظلماتی در افتادم
که گر میرم ز استسقا نجویم آب حیوان را

چمن پیرا اگر چشمش برآن سرو دوان افتد
دگر بر چشمه ننشاند ز خجلت سرو بستان را

مگر باد سحرگاهی هواداری کند ور نی
نسیم یوسف مصری که آرد پیر کنعان را

چو مستان حرم خواجو جمال کعبه یاد آرد
ز آب چشم خون‌افشان کند دریا بیابان را
کانال گوهرین در ایتا
۶۲۵
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۵ - شبی که راه هم آه آتش افشان را
گوهر بعدی:غزل ۲۷ - چو در گره فکنی آن کمند پر چین را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.