هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه به توصیف زیبایی‌های معشوق و احساسات شاعر نسبت به او می‌پردازد. شاعر از زلف، لب، ابرو و دیگر ویژگی‌های معشوق با تشبیهات زیبا یاد می‌کند و عشق و شیفتگی خود را بیان می‌دارد.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مضامین عاشقانه و تشبیهات ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم آن نیاز به درک ادبی بالاتری دارد.

غزل ۱۴۳ - در شب زلف تو مهتابی خوشست

در شب زلف تو مهتابی خوشست
در لب لعل تو جلایی خوشست

پیش گیسویت شبستانی نکوست
طاق ابروی تو محرابی خوشست

حلقهٔ زلف کمند آسای تو
چنبری دلبند و قلابی خوشست

پیش رویت شمع تا چند ایستد
گو دمی بنشین که مهتابی خوشست

گر دلم در تاب رفت از طره‌ات
طیره نتوان شد که آن تابی خوشست

آتش رویت که آب گل بریخت
در سواد چشم من آبی خوشست

مردم چشمم که در خون غرقه شد
دمبدم گوید که غرقابی خوشست

بردر میخانه خوانم درس عشق
زانکه باب عاشقی با بی خوشست

بخت خواجو همچو چشم مست تو
روزگاری شد که در خوابی خوشست
کانال گوهرین در ایتا
۴۶۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۴۲ - شکنج زلف سیاه تو بر سمن چو خوشست
گوهر بعدی:غزل ۱۴۴ - رخ دل‌فروز تو ماهی خوشست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.