هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های شاعرانه، به توصیف عشق و دل‌باختگی می‌پردازد. شاعر از عناصری مانند طره‌های عنبرین، گل‌های یاسمن، و لعل لب برای بیان احساسات خود استفاده می‌کند و درد فراق و شور عشق را به تصویر می‌کشد.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شاعرانه ممکن است برای سنین پایین دشوار باشد.

غزل ۲۵۱ - چون طره عنبر شکنش در شکن افتد

چون طره عنبر شکنش در شکن افتد
از سنبل تر سلسله برنسترن افتد

دانی که عرق بر رخ خوبش بچه ماند
چون ژاله که بر برگ گل یاسمن افتد

کام دل شوریده ز لعل تو برآرم
گر چین سر زلف تو در دست من افتد

چون وقت سحر گل بشکر خنده درآید
از بلبل شوریده فغان در چمن افتد

طوطی که شکر می‌شکند در شکرستان
نادر فتد ار همچو تو شیرین سخن افتد

لعل لب در پوش تو چون در سخن آید
خون در جگر ریش عقیق یمن افتد

هر کو چو من از عشق تو بی خویشتن افتاد
در دام غم از درد دل خویشتن افتد

خواجو چو برد سوز غم هجر تو در خاک
آتش ز دل سوخته‌اش در کفن افتد
کانال گوهرین در ایتا
۵۳۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۵۰ - از باد صبا در سر زلفش چو خم افتد
گوهر بعدی:غزل ۲۵۲ - هر کرا یار یار می‌افتد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.