هوش مصنوعی:
این شعر از خواجوی کرمانی بیانگر درد و رنج شاعر و دیگران است که در حالی که اربابان و صاحبان قدرت از ثمرات زحمات آنها بهرهمند شدهاند، خودشان در محرومیت و رنج به سر میبرند. شاعر به عشق و محبت اشاره میکند و بیان میکند که عاشقان واقعی از غم و اندیشههای دنیوی آزاد هستند. همچنین، او از بدگوییهای دیگران میگوید که با وجود خوبیهایش، مورد آزار قرار گرفته است. در نهایت، شاعر به فداکاری عاشقان در راه عشق اشاره میکند و از بدنامی خود در مقابل نیکنامی دیگران سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند انتقاد از نظام اجتماعی و مسائل عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
غزل ۳۵۵ - رنج ما بردیم و گنج ارباب دولت بردهاند
رنج ما بردیم و گنج ارباب دولت بردهاند
خار ما خوردیم و ایشان گل بدست آوردهاند ۱
گر حرامی در رسد با ما چه خواهد کرد زانک
رخت ما پیش از نزول ما بمنزل بردهاند ۲
می پرستان محبت را ز غم اندیشه نیست
از برای آنکه آب زندگانی خوردهاند ۳
هر که در عشق پریرویان نیامد در شمار
عارفانش از حساب عاقلان نشمردهاند ۴
با وجود آنکه بد گفتند و نیک انگاشتیم
ما نیازردیم و بدگویان ز ما آزردهاند ۵
گلعذاران بین که کل پرده بر ما میدرند
ما برون افتاده ویشان همچنان در پردهاند ۶
باد پیمایان که آگه نیستند از سوز عشق
زان نمیسوزند از آه گرم ما کافسردهاند ۷
زنده دل قومی که پیش تیغ عشقت شمعوار
ز آتش دل سر فدا کردند و پای افشردهاند ۸
چون ببدنامی برآمد نام خواجو در جهان
نیک نام آنها که ترک نیک نامیکردهاند ۹
خار ما خوردیم و ایشان گل بدست آوردهاند ۱
گر حرامی در رسد با ما چه خواهد کرد زانک
رخت ما پیش از نزول ما بمنزل بردهاند ۲
می پرستان محبت را ز غم اندیشه نیست
از برای آنکه آب زندگانی خوردهاند ۳
هر که در عشق پریرویان نیامد در شمار
عارفانش از حساب عاقلان نشمردهاند ۴
با وجود آنکه بد گفتند و نیک انگاشتیم
ما نیازردیم و بدگویان ز ما آزردهاند ۵
گلعذاران بین که کل پرده بر ما میدرند
ما برون افتاده ویشان همچنان در پردهاند ۶
باد پیمایان که آگه نیستند از سوز عشق
زان نمیسوزند از آه گرم ما کافسردهاند ۷
زنده دل قومی که پیش تیغ عشقت شمعوار
ز آتش دل سر فدا کردند و پای افشردهاند ۸
چون ببدنامی برآمد نام خواجو در جهان
نیک نام آنها که ترک نیک نامیکردهاند ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۶۱۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۵۴ - آن خط شب مثال که بر خور نوشتهاند
گوهر بعدی:غزل ۳۵۶ - خورشید را ز مشک زره پوش کردهاند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
