هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به ستایش مینوشی و شادیهای زندگی میپردازد. شاعر از بادهنوشی، موسیقی، و زیباییهای طبیعت مانند گل و لاله سخن میگوید و از غم و ناله دوری میکند. همچنین، به مفاهیمی مانند وصال، عشق، و زندگی شاد اشاره دارد.
رده سنی:
18+
محتوا شامل اشارههای مستقیم به مینوشی و مفاهیم مرتبط با شراب است که برای مخاطبان زیر 18 سال نامناسب تلقی میشود. همچنین، برخی از مضامین عرفانی و شادیجویانه ممکن است برای سنین پایین قابل درک نباشد.
غزل ۷۰۹ - خیز تا باده در پیاله کنیم
خیز تا باده در پیاله کنیم
گل روی قدح چو لاله کنیم ۱
بی می جانفزای و نغمه چنگ
تا بکی خون خوریم و ناله کنیم ۲
هر دم از دیدهٔ قدح پیمای
بادهٔ لعل در پیاله کنیم ۳
شاد خواران چو مجلس آرایند
دفع غم را بمی حواله کنیم ۴
با گل و لاله همچو بلبل مست
وصف آن عنبرین کلاله کنیم ۵
وز شگرفان چارده ساله
دعوی عمر شصت ساله کنیم ۶
چون به خوان وصال دست بریم
دو جهان را بیک نواله کنیم ۷
وز بخار شراب آتش فام
ورق چهره پر ز ژاله کنیم ۸
همچو خواجو بنام میخواران
مرغ دل را بخون قباله کنیم ۹
گل روی قدح چو لاله کنیم ۱
بی می جانفزای و نغمه چنگ
تا بکی خون خوریم و ناله کنیم ۲
هر دم از دیدهٔ قدح پیمای
بادهٔ لعل در پیاله کنیم ۳
شاد خواران چو مجلس آرایند
دفع غم را بمی حواله کنیم ۴
با گل و لاله همچو بلبل مست
وصف آن عنبرین کلاله کنیم ۵
وز شگرفان چارده ساله
دعوی عمر شصت ساله کنیم ۶
چون به خوان وصال دست بریم
دو جهان را بیک نواله کنیم ۷
وز بخار شراب آتش فام
ورق چهره پر ز ژاله کنیم ۸
همچو خواجو بنام میخواران
مرغ دل را بخون قباله کنیم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۴۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۰۸ - خیز تا برگ صبوحی بچمن ساز کنیم
گوهر بعدی:غزل ۷۱۰ - نشان دل بی نشان از که جویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
