غزل ۴ - کشیدم رنج بسیاری دریغا

کشیدم رنج بسیاری دریغا
به کام من نشد کاری دریغا ۱

به عالم، در که دیدم باز کردم
ندیدم روی دلداری دریغا ۲

شدم نومید کاندر چشم امید
نیامد خوب رخساری دریغا ۳

ندیدم هیچ گلزاری به عالم
که در چشمم نزد خاری دریغا ۴

مرا یاری است کز من یاد نارد
که دارد این چنین یاری؟ دریغا ۵

دل بیمار من بیند نپرسد
که چون شد حال بیماری؟ دریغا ۶

شدم صدبار بر درگاه وصلش
ندادم بار یک باری دریغا ۷

ز اندوه فراقش بر دل من
رسد هر لحظه تیماری دریغا ۸

به سر شد روزگارم بی‌رخ تو
نماند از عمر بسیاری دریغا ۹

نپرسد از عراقی، تا بمیرد
جهان گوید که: مرد، آری دریغا ۱۰