هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که به موضوع عشق الهی و ناچیز بودن دنیا در برابر آن می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند پروانه و شمع، موی جانان و دیوانه، عاشقان شیدا و سلطان، و... نشان می‌دهد که عشق حقیقی فراتر از عقل و منطق است و ارزش دنیوی در برابر آن بی‌معناست.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از سن 16 سالگی به بعد در افراد شکل می‌گیرد.

غزل ۵۲ - با شمع روی خوبان پروانه‌ای چه سنجد؟

با شمع روی خوبان پروانه‌ای چه سنجد؟
با تاب موی جانان دیوانه‌ای چه سنجد؟ ۱

در کوی عشقبازان صد جای جوی نیرزد
تن خود چه قیمت آرد؟ویرانه‌ای چه سنجد؟ ۲

با عاشقان شیدا، سلطان کجا برآید؟
در پیش آشنایان بیگانه‌ای چه سنجد؟ ۳

در رزم پاکبازان عالم چه قدر دارد؟
در بزم بحر نوشان پیمانه‌ای چه سنجد؟ ۴

از صدهزار خرمن یک دانه است عالم
با صدهزار عالم پس دانه‌ای چه سنجد؟ ۵

چون عشق در دل آمد، آنجا خرد نیامد
چون شاه رخ نماید فرزانه‌ای چه سنجد؟ ۶

گرچه عراقی، از عشق، فرزانهٔ جهان شد
آنجا که این حدیث است افسانه‌ای چه سنجد؟ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۶۴۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۱ - بنمای به من رویت، یارات نمی‌افتد
گوهر بعدی:غزل ۵۳ - با عشق عقل‌فرسا دیوانه‌ای چه سنجد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.