غزل ۸۳ - آن را که چو تو نگار باشد

آن را که چو تو نگار باشد
با خویشتنش چه کار باشد؟ ۱

ناخوش نبود کسی که او را
یاری چو تو در کنار باشد ۲

ناخوش چو منی بود که پیوست
دل خسته و جان فگار باشد ۳

مزار ز من، اگر بنالم
ماتم‌زده سوکوار باشد ۴

وان دیده که او ندید رویت
شاید اگر آشکار باشد ۵

آن کس که جدا فتاد از تو
دور از تو همیشه زار باشد ۶

بیچاره کسی که در دو عالم
جز تو دگریش یار باشد ۷

خرم دل آن کسی که او را
اندوه تو غمگسار باشد ۸

تا کی دلم، ای عزیز چون جان
بر خاک در تو خوار باشد؟ ۹

نامد گه آن که خسته‌ای را
بر درگه وصل بار باشد؟ ۱۰

تا چند دل عراقی آخر
در زحمت انتظار باشد؟ ۱۱