غزل ۸۵ - دیدهٔ بختم، دریغا کور شد

دیدهٔ بختم، دریغا کور شد
دل نمرده، زنده اندر گور شد ۱

دست گیر ای دوست این بخت مرا
تا نبیند دشمنم کو کور شد ۲

بارگاه دل، که بودی جای تو
بنگر اکنون جای مار و مور شد ۳

بی‌لب شیرینت عمرم تلخ گشت
شوربختی بین که: عیشم شور شد ۴

دل قوی بودم به امید تو، لیک
دل ندادی، خسته زان بی‌نور شد ۵

شور عشقت تا فتاد اندر جهان
چون دل من عالمی پر شور شد ۶

عارت آمد از عراقی، لاجرم
بی‌تو، مسکین، بی‌نوا و عور شد ۷