غزل ۱۰۸ - وه! که کارم ز دست می‌برود

وه! که کارم ز دست می‌برود
روزگارم ز دست می‌برود ۱

خود ندارم من از جهان چیزی
وآنچه دارم ز دست می‌برود ۲

یک دمی دارم از جهان و آن نیز
چون برآرم ز دست می‌برود ۳

بر زمانه چه دل نهم؟ که روان
همچو یارم ز دست می‌برود ۴

در خزان ار دلی به دست آرم
در بهارم ز دست می‌برود ۵

از پی صید دل چه دام نهم؟
که شکارم ز دست می‌برود ۶

چه کنم پیش یار جان افشان؟
که نثارم ز دست می‌برود ۷

نیست جز آب دیده در دستم
زان نگارم ز دست می‌برود ۸

طالعم بین که: در چنین غم‌ها
غمگسارم ز دست می‌برود ۹

بخت بنگر که: پای بر دم مار
یار غارم ز دست می‌برود ۱۰

دستگیرا، نظر به کارم کن
بین که کارم ز دست می‌برود ۱۱