هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از درد عشق و جدایی از معشوق بیوفا مینالد و از روزگار سخت و درویشی خود شکایت میکند. با این حال، در پایان به لطف خداوند امیدوار است و اعتقاد دارد که عاقبت کارش نیکو خواهد شد.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، بیان احساسات عمیق و مفاهیم انتزاعی مانند درویشی و امید به لطف الهی، مناسب سنین بالاتر میباشد.
غزل ۱۵۷ - باز در دام بلا افتادهام
باز در دام بلا افتادهام
باز در چنگ عنا افتادهام ۱
این همه غم زان سوی من رو نهاد
کز رخ دلبر جدا افتادهام ۲
یاد ناورد آن نگار بیوفا
از من بیچاره، تا افتادهام ۳
دست من نگرفت روزی از کرم
تا ز دست او ز پا افتادهام ۴
ننگ میدارد ز درویشی من
چون کنم؟ چون بینوا افتادهام ۵
بر درش گر مفلسان را بار نیست
پس من مسکین چرا افتادهام؟ ۶
هم نیم نومید از درگاه او
گرچه درویش و گدا افتادهام ۷
عاقبت نیکو شود کارم، چو من
بر سر کوی رجا افتادهام ۸
هان! عراقی، غم مخور، کز بهر تو
بر در لطف خدا افتادهام ۹
باز در چنگ عنا افتادهام ۱
این همه غم زان سوی من رو نهاد
کز رخ دلبر جدا افتادهام ۲
یاد ناورد آن نگار بیوفا
از من بیچاره، تا افتادهام ۳
دست من نگرفت روزی از کرم
تا ز دست او ز پا افتادهام ۴
ننگ میدارد ز درویشی من
چون کنم؟ چون بینوا افتادهام ۵
بر درش گر مفلسان را بار نیست
پس من مسکین چرا افتادهام؟ ۶
هم نیم نومید از درگاه او
گرچه درویش و گدا افتادهام ۷
عاقبت نیکو شود کارم، چو من
بر سر کوی رجا افتادهام ۸
هان! عراقی، غم مخور، کز بهر تو
بر در لطف خدا افتادهام ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۴۴۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۵۶ - از دل و جان عاشق زار توام
گوهر بعدی:غزل ۱۵۸ - ایندم منم که بیدل و بییار ماندهام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
