غزل ۲۳۰ - ترک من، ای من غلام روی تو

ترک من، ای من غلام روی تو
جمله ترکان جهان هندوی تو ۱

لعل تو شیرین‌تر از آب حیات
زان بگو خوشتر چه باشد؟ روی تو ۲

خرم آن عاشق، که بیند آشکار
بامدادان طلعت نیکوی تو ۳

فرخ آن بی‌دل، که یابد هر سحر
از گل گلزار عالم بوی تو ۴

حیف نبود ما چنین تشنه جگر؟
و آب حیوان رایگان در جوی تو ۵

دل گرفتار کمند زلف تو
جان شکار غمزهٔ جادوی تو ۶

غمزهٔ خونخوار تو کرد آنچه کرد
تا چه خواهد کرد با ما خوی تو؟ ۷

من چو سر در پای تو انداختم
بر سر آیم عاقبت چون موی تو ۸

چون دل من در سر زلف تو شد
هم شود گه گاه همزانوی تو ۹

هم ببیند جان جمال تو عیان
چون نهان شد در خم گیسوی تو ۱۰

هم زمان جایی دگر سازی مقام
تا نیابد کس نشان و بوی تو ۱۱

هر نفس جایی دگر پی گم کنی
تا عراقی ره نیابد سوی تو ۱۲