غزل ۲۳۲ - ساقی، قدحی می مغان کو؟

ساقی، قدحی می مغان کو؟
مطرب غزل تر روان کو؟ ۱

آن مونس دل کجاست آخر؟
و آن راحت جان ناتوان کو؟ ۲

آیینهٔ سینه زنگ غم خورد
آن صیقل غمزدای جان کو؟ ۳

از زهد و صلاح توبه کردم
مخمور میم، می مغان کو؟ ۴

اسباب طرب همه مهیاست
آن زاهد خشک جان فشان کو؟ ۵

گر زهد تو نیست جمله تزویر
ترک بد و نیک و سوزیان کو؟ ۶

ور از دو جهان کران گرفتی
جان و دل و دیده در میان کو؟ ۷

با شاهد و شمع در خرابات
عیش خوش و عمر جاودان کو؟ ۸

در صومعه چند زهد ورزیم؟
صحرا و گل و می مغان کو؟ ۹

چون بلبل بی‌نوا چه باشیم؟
بوی خوش باغ و بوستان کو؟ ۱۰

ما را چه ز باغ و بوی گلزار؟
بوی سر زلف دلستان کو؟ ۱۱

با دل گفتم: مرا نگویی
کان یار لطیف مهربان کو؟ ۱۲

ور یافته‌ای ازو نشانی
خونابهٔ چشم خون فشان کو؟ ۱۳

با هم بودیم روزکی چند
آن عیش کجا و آن زمان کو؟ ۱۴

دل گفت: هر آنچه او ندانست
از وی چه نشان دهیم: آن کو؟ ۱۵

با این همه جهد می کنم هم
باشد که دمی شود چنان کو ۱۶

خواهد که فدا کند عراقی
جان در ره او، ولیک جان کو؟ ۱۷