هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق یکطرفه و رنج‌های ناشی از آن سخن می‌گوید. او از معشوق شکایت دارد که با وجود جذب کردن دلش، به او توجهی نکرده و حتی در جفا و دشمنی افزوده است. شاعر آرزو می‌کند که معشوق حتی برای یک لحظه هم که شده، حال او را درک کند و ببیند که چقدر رنج می‌کشد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاطفی عمیق و رنج‌های ناشی از عشق یکطرفه است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال پیچیده باشد.

غزل ۲۴۲ - تا زخوبی دل ز من بربوده‌ای

تا زخوبی دل ز من بربوده‌ای
کمترک بر جان من بخشوده‌ای ۱

تا مرا بر خویش عاشق کرده‌ای
روی خوب خود به من ننموده‌ای ۲

بر من مسکین نمی‌بخشی، مگر
ناله‌های زار من نشنوده‌ای؟ ۳

از وفا و دوستی کم کرده‌ای
در جفا و دشمنی افزوده‌ای ۴

کی خبر باشد تو را از حال من؟
من چنین در رنج و تو آسوده‌ای ۵

کاشکی دانستمی باری که تو
هیچ با من یک نفس خوش بوده‌ای؟ ۶

تا در خود بر عراقی بسته‌ای
صد در از محنت برو بگشوده‌ای ۷

کاشکی دانستمی باری که تو
با عراقی یک نفس خوش بوده‌ای؟ ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۴۵۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۴۱ - تا تو در حسن و جمال افزوده‌ای
گوهر بعدی:غزل ۲۴۳ - ای یار، مکن، بر من بی‌یار ببخشای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.