هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق یکطرفه و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. او از معشوق شکایت دارد که با وجود جذب کردن دلش، به او توجهی نکرده و حتی در جفا و دشمنی افزوده است. شاعر آرزو میکند که معشوق حتی برای یک لحظه هم که شده، حال او را درک کند و ببیند که چقدر رنج میکشد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاطفی عمیق و رنجهای ناشی از عشق یکطرفه است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال پیچیده باشد.
غزل ۲۴۲ - تا زخوبی دل ز من بربودهای
تا زخوبی دل ز من بربودهای
کمترک بر جان من بخشودهای ۱
تا مرا بر خویش عاشق کردهای
روی خوب خود به من ننمودهای ۲
بر من مسکین نمیبخشی، مگر
نالههای زار من نشنودهای؟ ۳
از وفا و دوستی کم کردهای
در جفا و دشمنی افزودهای ۴
کی خبر باشد تو را از حال من؟
من چنین در رنج و تو آسودهای ۵
کاشکی دانستمی باری که تو
هیچ با من یک نفس خوش بودهای؟ ۶
تا در خود بر عراقی بستهای
صد در از محنت برو بگشودهای ۷
کاشکی دانستمی باری که تو
با عراقی یک نفس خوش بودهای؟ ۸
کمترک بر جان من بخشودهای ۱
تا مرا بر خویش عاشق کردهای
روی خوب خود به من ننمودهای ۲
بر من مسکین نمیبخشی، مگر
نالههای زار من نشنودهای؟ ۳
از وفا و دوستی کم کردهای
در جفا و دشمنی افزودهای ۴
کی خبر باشد تو را از حال من؟
من چنین در رنج و تو آسودهای ۵
کاشکی دانستمی باری که تو
هیچ با من یک نفس خوش بودهای؟ ۶
تا در خود بر عراقی بستهای
صد در از محنت برو بگشودهای ۷
کاشکی دانستمی باری که تو
با عراقی یک نفس خوش بودهای؟ ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۴۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۴۱ - تا تو در حسن و جمال افزودهای
گوهر بعدی:غزل ۲۴۳ - ای یار، مکن، بر من بییار ببخشای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.