غزل ۲۵۷ - تا چند عشق بازیم بر روی هر نگاری؟

تا چند عشق بازیم بر روی هر نگاری؟
چون می‌شویم عاشق بر چهرهٔ تو باری ۱

از گلبن جمالت خاری است حسن خوبان
مسکین کسی کزان گل قانع شود به خاری! ۲

خواهی که همچو زلفت عالم بهم بر آید؟ژ
بنمای عاشقان را از طرهٔ تو تاری ۳

آن خوشدلی کجا شد؟ وان دور کو که ما را
دیدار می‌نمودی، هر روز یک دو باری؟ ۴

ما را ز هم جدا کرد ایام ورنه ما را
با دولت وصالت خوش بود روزگاری ۵

در پرده چند باشی؟ برگیر برقع از روی
تا روی تو ببیند یک دم امیدواری ۶

در انتظار وصلت جانم رسید بر لب
از وصل تو چه حاصل، ما را جز انتظاری؟ ۷

جام جهان نمایت بنمای، تا عراقی
اندر رخت ببیند رخسار هر نگاری ۸