غزل ۲۸۶ - ای خوشتر از جان، آخر کجایی؟

ای خوشتر از جان، آخر کجایی؟
کی روی خوبت با ما نمایی؟ ۱

بی‌تو چنانم کز جان به جانم
هر سو دوانم، آخر کجایی؟ ۲

بیمار خود را می‌پرس گه گه
پیوسته از ما مگزین جدایی ۳

جانا، چه باشد؟ گر در همه عمر
گرد دل ما یک دم برآیی ۴

تا کی ز غمزه دلها کنی خون؟
چند از کرشمه جان را ربایی؟ ۵

چون می‌بری دل، باری، نگه‌دار
بیچاره‌ای را چند آزمایی؟ ۶

دربند خویشم، بنگر سوی من
باشد که یابم از خود رهایی ۷