قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹ - ایضاله

قبلهٔ روی صوفیان بارگه صفای او
سرمهٔ چشم قدسیان خاک در سرای او ۱

گوهر بحر اجتبا، مهر سپهر اصطفا
یافته نور انبیا روشنی از ضیای او ۲

تافته حسن ایزدی از رخ خوب احمدی
خضر بقای سرمدی یافته از لقای او ۳

برده ز مرسلان سبق خاتم انبیا به حق
طینت او ز نور حق طلعتش از بهای او ۴

حضرت عزتش وطن خلوت او در انجمن
خاص و ندیم ذوالمنن هر دو جهان سرای او ۵

چاکر درگهش جهان حاجبیش به انس و جان
عرش مجیدش آسمان ساحت قرب جای او ۶