هوش مصنوعی:
این متن بیانگر وابستگی و عشق عمیق به معشوق است که در آن شاعر خود را به طفلی تشبیه میکند که عشق مانند دایهای از او مراقبت میکند. همچنین، اشارهای به ارتباط با عالم غیب و رمزآلودگی این رابطه دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. درک کامل آن نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از ادبیات عرفانی دارد.
رباعی ۱۶ - ماییم که بیمایی ما مایهٔ ماست
ماییم که بیمایی ما مایهٔ ماست
خود طفل خودیم و عشق ما دایهٔ ماست ۱
فیالجمله عروس غیب همسایهٔ ماست
وین طرفه که همسایهٔ ما سایهٔ ماست ۲
خود طفل خودیم و عشق ما دایهٔ ماست ۱
فیالجمله عروس غیب همسایهٔ ماست
وین طرفه که همسایهٔ ما سایهٔ ماست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۵ - گفتم: دل من، گفت که: خون کردهٔ ماست
گوهر بعدی:رباعی ۱۷ - آن دوستی قدیم ما چون گشته است؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
