هوش مصنوعی:
متن درباره شاعری است که غزلی زیبا میسراید و مورد توجه فردی به نام طالب قرار میگیرد. طالب از شاعر میخواهد غزلی دیگر با همان قافیه در مورد وصال بسراید. شاعر این کار را انجام میدهد و طالب غزل را مینویسد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد. همچنین، موضوع عشق و فراق ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
مثنوی
چون بدید این غزل بدین سان خوب
ملتفت شد به طالب آن مطلوب ۱
دست یازید و بر گرفت و بخواند
در بد و نیک این سخن میراند ۲
چون به آخر رسید خوش بگریست
گفت: بیچاره این عراقی کیست؟ ۳
گفتم: ای جان جان، من مسکین
در بیابان عشق گفتهام این ۴
گفت: آنگه شود مرا باور
که بدین قافیت یکی دیگر ۵
بر بدیهه بگویی اندر حال
باشد این در فراق و آن ز وصال ۶
آن غزل در فراق جانان بود
وین یکی در وصال باید زود ۷
گفتم: ای مایهٔ سخن گفتن
از تو بنوشتن و ز من گفتن ۸
گفت: کو کاغذ و دوات و قلم؟
دادمش: تا نوشت این غزلم: ۹
ملتفت شد به طالب آن مطلوب ۱
دست یازید و بر گرفت و بخواند
در بد و نیک این سخن میراند ۲
چون به آخر رسید خوش بگریست
گفت: بیچاره این عراقی کیست؟ ۳
گفتم: ای جان جان، من مسکین
در بیابان عشق گفتهام این ۴
گفت: آنگه شود مرا باور
که بدین قافیت یکی دیگر ۵
بر بدیهه بگویی اندر حال
باشد این در فراق و آن ز وصال ۶
آن غزل در فراق جانان بود
وین یکی در وصال باید زود ۷
گفتم: ای مایهٔ سخن گفتن
از تو بنوشتن و ز من گفتن ۸
گفت: کو کاغذ و دوات و قلم؟
دادمش: تا نوشت این غزلم: ۹
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۹
۴۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل
گوهر بعدی:غزل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
