هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از عراقی، بیانگر درد فراق و اشتیاق به دیدار معشوق است. شاعر از تیرهای فراق و دردهای عشق مینالد، اما در عین حال، هر چه از معشوق میرسد، حتی اگر زهرآلود باشد، با جان و دل میپذیرد. او معشوق را به نزدیکی و دیدار دعوت میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد عشق و فراق ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
غزل
تیری، ای دوست، برکش از ترکش
پس به آبروی چون کمان درکش ۱
هان! دلم گر نشانه میخواهی
زدن از توست و از من آهی خوش ۲
کی ز تیرت الم رسد؟ که مرا
دیده در حیرت است و دل در غش ۳
یابم از دیدن تو آب حیات
ور بسوزانیم تو در آتش ۴
خواه نوش است و خواه زهرآلود
شربت از دست دوست خوش درکش ۵
ور دهد غیر شربت نوشت
نیش دان و به خاک ریز و مچش ۶
به عراقی مگو: بیا بر من
خویشتن را بگوی، ای دلکش ۷
پس به آبروی چون کمان درکش ۱
هان! دلم گر نشانه میخواهی
زدن از توست و از من آهی خوش ۲
کی ز تیرت الم رسد؟ که مرا
دیده در حیرت است و دل در غش ۳
یابم از دیدن تو آب حیات
ور بسوزانیم تو در آتش ۴
خواه نوش است و خواه زهرآلود
شربت از دست دوست خوش درکش ۵
ور دهد غیر شربت نوشت
نیش دان و به خاک ریز و مچش ۶
به عراقی مگو: بیا بر من
خویشتن را بگوی، ای دلکش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مثنوی
گوهر بعدی:مثنوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
