هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. او از دوری معشوق رنج می‌برد و از زیبایی و جذبه‌های معشوق سخن می‌گوید. شاعر خود را بیمار و معشوق را طبیب می‌داند و از غمزه‌های سحرآمیز معشوق شکایت دارد. در نهایت، شاعر خود را غرق در عشق و حیران زیبایی‌های معشوق توصیف می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و استفاده از اصطلاحات ادبی پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند 'غمزه‌های سحرآمیز' و 'حیرانی در عشق' نیاز به بلوغ عاطفی دارد.

غزل

دل و جانی است با من مشتاق
به تو نزدیک و تن اسیر فراق ۱

روی زیبا ز من چرا پوشی؟
«این تحریمه علی‌العشاق»؟ ۲

تو طبیبی و ما چنین بیمار
تو ملولی و ما چنین مشتاق ۳

بر دلم ساحران غمزهٔ تو
«رامیات با سهم الاماق» ۴

مست شوق توایم و بادهٔ وصل
نرسیده است هم چنان به مذاق ۵

از محیط غم تو جان نبرند
غوطه خوران بحر استغراق ۶

در بیابان عشق تو دل ما
«صار حیران مشرق الاشراق» ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۴۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:سر آغاز - ساقیا، بادهٔ صبوح بده
گوهر بعدی:مثنوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.