غزل ۴ - نداد عشق گریبان به دست کس ما را

نداد عشق گریبان به دست کس ما را
گرفت این می پرزور، چون عسس ما را ۱

به گرد خاطر ما آرزو نمی‌گردید
لب تو ریخت به دل، رنگ صد هوس ما را ۲

خراب حالی ما لشکری نمی‌خواهد
بس است آمدن و رفتن نفس ما را ۳

تمام روز ازان همچو شمع خاموشیم
که خرج آه سحر می‌شود نفس ما را ۴

غریب گشت چنان فکرهای ما صائب
که نیست چشم به تحسین هیچ کس ما را ۵