هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی بیانگر زندگی پرتلاطم و پررنج شاعر است که در آن سفرهای مداوم، تحمل رنج‌ها، و تلاش برای رسیدن به حقیقت و پاکی توصیف شده است. شاعر از زندگی خود به عنوان سفری پرچالش یاد می‌کند که در آن حتی نوشیدن آب را به گوهری ارزشمند تبدیل می‌کند. همچنین، او از رنج‌های عاطفی و روحی سخن می‌گوید که با وجود آن‌ها، به دنبال راهی به سوی معشوق (یا حقیقت) است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند رنج و تلاش برای رسیدن به حقیقت نیاز به بلوغ فکری دارد.

غزل ۲۲ - دایم ز خود سفر چو شرر می‌کنیم ما

دایم ز خود سفر چو شرر می‌کنیم ما
نقد حیات صرف سفر می‌کنیم ما ۱

سالی دو عید مردم هشیار می‌کنند
در هر پیاله عید دگر می‌کنیم ما ۲

در پاکی گهر ز صدف دست برده‌ایم
آبی که می‌خوریم گهر می‌کنیم ما ۳

چون گردباد، نیش دو صد خار می‌خوریم
گر جامه از غبار به بر می‌کنیم ما ۴

وا می‌کنیم غنچهٔ دل را به زور آه
خون در دل نسیم سحر می‌کنیم ما ۵

از رخنهٔ دل است، رهی گر به دوست هست
زین راه اختیار سفر می‌کنیم ما ۶

صائب فریب نعمت الوان نمی‌خوریم
روزی خود ز خون جگر می‌کنیم ما ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۶
کانال گوهرین در ایتا
۵۲۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۱ - چشم مست یار شد مخمور و مدهوشیم ما
گوهر بعدی:غزل ۲۳ - ای دفتر حسن ترا، فهرست خط و خالها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.