غزل ۳۱ - به غم نشاط من خاکسار نزدیک است

به غم نشاط من خاکسار نزدیک است
خزان من چو حنا با بهار نزدیک است ۱

یکی است چشم فرو بستن و گشادن من
به مرگ، زندگیم چون شرار نزدیک است ۲

به چشم کم منگر جسم خاکسار مرا
که این غبار به دامان یار نزدیک است ۳

چه غم ز دوری راه است بیقراران را؟
به موج‌های سبکرو کنار نزدیک است ۴

به آفتاب رسید از کنار گل شبنم
به وصل، دیدهٔ شب زنده‌دار نزدیک است ۵

چو سوخت تشنه‌لبی دانهٔ مرا صائب
چه سود ازین که به من نوبهار نزدیک است؟ ۶