هوش مصنوعی: این متن شعری از صائب تبریزی است که به موضوعاتی مانند رهایی از تعلقات دنیوی، پرهیز از غرور و تکبر، پذیرش نادانی در برابر خوب و بد زندگی، و اهمیت حفظ حریم شخصی می‌پردازد. شاعر توصیه می‌کند که مانند سرو آزاده باشیم، از عیب‌جویی دیگران بپرهیزیم و در عین حال به زیبایی‌های زندگی توجه کنیم.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی این شعر برای درک و تحلیل، نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با مضامین آن ارتباط برقرار کنند.

غزل ۹۰ - ز خارزار تعلق کشیده دامان باش

ز خارزار تعلق کشیده دامان باش
به هر چه می‌کشدت دل، ازآن گریزان باش ۱

قد نهال خم از بار منت ثمرست
ثمر قبول مکن، سرو این گلستان باش ۲

درین دو هفته که چون گل درین گلستانی
گشاده‌روی‌تر از راز می‌پرستان باش ۳

تمیز نیک و بد روزگار کار تو نیست
چو چشم آینه در خوب و زشت حیران باش ۴

کدام جامه به از پرده‌پوشی خلق است؟
بپوش چشم خود از عیب خلق و عریان باش ۵

درون خانهٔ خود، هر گدا شهنشاهی است
قدم برون منه از حد خویش، سلطان باش ۶

ز بلبلان خوش‌الحان این چمن صائب
مرید زمزمهٔ حافظ خوش‌الحان باش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۱۰۲۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۸۹ - صد گل به باد رفت و گلابی ندید کس
گوهر بعدی:غزل ۹۱ - پیش از خزان به خاک فشاندم بهار خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.