غزل ۲۳ - گفتم نگرم روی تو گفتا به قیامت

گفتم نگرم روی تو گفتا به قیامت
گفتم روم از کوی تو گفتا به سلامت ۱

گفتم چه خوش از کار جهان گفت غم عشق
گفتم چه بود حاصل آن گفت ندامت ۲

هر جا که یکی قامت موزون نگرد دل
چون سایه به پایش فکند رحل اقامت ۳

در خلد اگر پهلوی طوبیم نشانند
دل می‌کشدم باز به آن جلوهٔ قامت ۴

عمرم همه در هجر تو بگذشت که روزی
در بر کنم از وصل تو تشریف کرامت ۵

دامن ز کفم می‌کشی و می‌روی امروز
دست من و دامان تو فردای قیامت ۶

امروز بسی پیش تو خوارند و پس از مرگ
بر خاک شهیدان تو خار است علامت ۷

ناصح که رخش دیده کف خویش بریده است
هاتف به چه رو می‌کندم باز ملامت ۸