رباعی ۱۲۹ - با دل گفتم که ای دل احوال تو چیست

با دل گفتم که ای دل احوال تو چیست
دل دیده پر آب کرد و بسیار گریست ۱

گفتا که چگونه باشد احوال کسی
کو را به مراد دیگری باید زیست ۲